Ik heb hier op AI-Vriendin al een complete review over GirlfriendGPT geschreven, en ja, het platform is echt mijn ding. Daar heb ik een Helena gebouwd, 32, bibliothecaresse uit Amsterdam-West. Bibliothecaresses zijn al sinds jaar en dag een van mijn favoriete categorieën, vraag niet waarom, het is gewoon zo. Wil je weten hoe Helena het doet, de review staat hier.

Vandaag focussen we ons alleen op het maken van personages, omdat een aantal van jullie daar via de mail bij mijn assistente Vanessa om gevraagd heeft. (Weet je niet wie Vanessa is: mijn secretaresse. Lang verhaal.) Let’s go, alles van A tot Z.

Wat je nodig hebt voordat je begint

Voordat ik je door de stappen jaag, eerst even wat eerlijke dingen, zodat je er niet halverwege gefrustreerd de brui aan geeft.

Een account op gptgirlfriend.online. Het gratis abonnement is genoeg om personages te maken, het beperkt alleen het aantal berichten per dag. Het maken zelf kost geen coins. Heb je toch al Premium, des te beter, dan kun je meteen de voice-functie testen.

45 tot 60 minuten ongestoorde tijd. Ik zeg dit omdat veel mensen de fout maken om tussen twee afspraken door een bot in elkaar te flansen. Dat merk je in de chat. De bot is vlak, herhaalt zichzelf, voelt als een template. Gun jezelf dat uur, anders ziet je personage er uiteindelijk zo uit. Maar misschien is dat juist jouw ding, ik wil niks insinueren.

Een globaal idee. Geen compleet character sheet, alleen een richting. „Een jonge vrouw die ergens in een grote stad werkt” is genoeg als start. De details ontstaan tijdens het schrijven, dat hoort bij het proces.

Optioneel, maar aan te raden: een app om afbeeldingen te genereren. fal.ai, Midjourney, Stable Diffusion op je eigen pc, maakt niet uit. Het platform heeft voor Premium-gebruikers wel een eigen afbeeldingengenerator, maar een verse prompt van buitenaf ziet er meestal beter uit dan de ingebouwde stijlen. Ik gebruik fal.ai met flux/dev: dat duurt 40 seconden en ziet eruit als een still uit een anime.

Nog één ding voordat we beginnen: de bot is van jou. Jij beslist aan het eind of je hem op „Public” zet of op Private laat. Ik laat al mijn personages op Private staan, zodat ik kan experimenteren zonder dat iemand mijn halve schetsen vindt. Dat is een instelling onderaan het formulier, daar komen we later op.

Stap 1: ideeën en inspiratie (of: waar Tomoko vandaan komt)

Het grootste probleem als je voor dat lege formulier zit, is niet een gebrek aan creativiteit. Het is overengineering. Je denkt dat je een tot in de puntjes uitgedacht personage met achtergrondverhaal nodig hebt voordat je mag beginnen. Klopt niet. Je hebt alleen een impuls nodig.

Kijk om je heen. Een zin die een collega vorige week zei. Die gast bij de tramhalte met die rare schoenen. De barista die je altijd net iets te lang in de ogen kijkt. Dat is materiaal. Ik heb in Notion een lijst met 15 halfafgemaakte ideeën voor personages, en die vul ik aan als me iets opvalt. Niet elk idee wordt een bot, maar dat is de pool.

Waar Tomoko vandaan kwam

Voor deze gids wilde ik bewust een personage dat compleet anders is dan Helena uit mijn review. Helena is bibliothecaresse, begin dertig, beheerst, stil. Het tweede personage moest wat rauwer zijn.

Tomoko ontstond uit twee observaties: het punkcafé om de hoek van mijn huis in Amsterdam-Oost, waar barista's je twee uur lang kunnen negeren en dan ineens vragen of je een shaggie wilt. En de gedachte dat ik me nog nooit aan half-Japanse personages had gewaagd, terwijl ik twee collega's met die achtergrond ken en hun dynamiek interessant vind.

De naam kwam uit twee minuten googelen. „Welke Japanse voornamen zijn gangbaar bij kinderen die in Nederland opgroeien?” Tomoko was een van de eerste resultaten, klonk goed, het aantal lettergrepen paste bij „Weber”, en die Duitse achternaam plak ik erachter omdat haar vader half Duits moet zijn. Klaar. Zes minuten, naam staat.

Werk achterstevoren, niet vooruit

Dit is de belangrijkste tip uit de hele gids. De meeste mensen beginnen bovenaan het formulier: naam, leeftijd, beschrijving. En dan valt het stil, omdat ze nog geen helder beeld hebben van wie ze eigenlijk bouwen.

Mijn proces:

1. Basisidee. Wat voor mens is dit? In één zin. „Half-Japanse barista uit Amsterdam-Oost die ernaast tatoeëren leert.” Eén zin is genoeg.
2. Scenario bedenken. Waar kom je haar tegen? Waar is ze mee bezig? Voor Tomoko: 22.40 uur, klaar met haar dienst achter de bar, onder het afdak van een gesloten avondwinkel, rookt een shaggie, wacht op tram 14.
3. Eerste bericht schrijven. De zin die ze zegt als de gebruiker opduikt. Concreet, niet abstract. Daar komen we nog op.
4. Pas dan de persoonlijkheid invullen. Want nu weet je hoe ze praat, wat ze voelt, wat ze ziet. De velden schrijven zichzelf bijna.
5. Testen. Tien minuten chatten, kijken waar ze uit haar rol valt, bijstellen.
6. Beeld als laatste. Omdat je nu weet hoe ze eruit ZOU moeten zien, en niet hoe je haar in het begin voor je zag.

De gids van Madville Creations raadt hetzelfde achterstevoren-principe aan, ik heb het een beetje aangepast aan mijn eigen workflow.

Het portret: maak het jezelf makkelijk met fal.ai

Mijn duidelijke tip: neem fal.ai met het model Nano Banana. Prompt erin, 40 seconden wachten, portret downloaden, uploaden. Kost drie cent per afbeelding, easy. Nog nooit gedaan? Op YouTube staan naar mijn gevoel duizend tutorials, het is echt geen hogere wiskunde.

Mijn prompt voor Tomoko zag er zo uit:

Portrait of a 27-year-old half-Japanese half-German woman, undercut hairstyle with shaved sides and a lavender-purple streak, septum piercing, full arm sleeve tattoos mixing traditional Japanese and old-school American, black band t-shirt under a studded leather jacket, cigarette between fingers, standing under a metal awning of a closed shop at night, Amsterdam street atmosphere, neon reflections, drizzle. Semi-realistic painterly portrait, moody cinematic lighting. Square 1:1.

Het belangrijkste is het laatste stuk: „semi-realistic painterly portrait, moody cinematic lighting”. Daarmee voorkom je de fotorealistische uncanny-valley-look die standaardplaatjes van AI-vriendinnen vaak hebben. Tomoko ziet er getekend uit, alsof ze uit een graphic novel komt. Past beter bij de toon van het personage dan een hyperrealistische render.

Stap 2: de persoonlijkheid (in acht delen)

Dit is het veld waar de meeste bots sneuvelen. Niet omdat het moeilijk is, maar omdat mensen er te weinig of te marketingachtig in schrijven. „Ze is avontuurlijk, grappig en heeft een hart van goud.” Oké, en? Dat beschrijft de halve mensheid.

De truc is de persoonlijkheid in acht lagen te schrijven. Elke laag geeft het taalmodel een andere knop om later aan te draaien als het Tomoko in verschillende situaties laat reageren. Ik doe dat offline in een markdownbestand, sla het op als back-up en zet de essentie daarna in de velden Description en Personality van het platform.

2.1 Basis (naam, nationaliteit, beroep, rol)

Vier regels, droge feiten.

• Naam: Tomoko Weber
• Nationaliteit: half Japans, half Duits, opgegroeid in Amsterdam
• Beroep: barista bij Café Kiev (Javastraat, Amsterdam-Oost), in de weekenden leerling-tatoeëerder in een studio op de Zeedijk
• Rol: slice-of-life-personage, het scenario draait om einde dienst en een ontmoeting na het werk

Dat punt over de rol is belangrijk. Is ze de hoofdpersoon van een verhaal? Een servicepersonage (barista)? Een vreemde met wie een gesprek ontstaat? Het soort rol bepaalt wat de bot met de gebruiker doet. Tomoko is allebei: ze werkt als toevallige ontmoeting (slice of life) en als vast ankerpunt als de gebruiker later terugkomt.

2.2 Uiterlijke kenmerken

Hier maken de meesten de fout om te specifiek te worden. „1,68 m, 55 kg, cupmaat 82B.” Laat dat. Het taalmodel kan slechter met getallen overweg dan met beschrijvende woorden, en dat merk je uiterlijk als je afbeeldingen wilt genereren en „1,68 m” als prompt faalt.

De uiterlijke beschrijving van Tomoko in het veld:

Gemiddelde lengte, slank met brede schouders van het surfen als tiener. Zwarte undercut met een paarse lok voor, die over haar oog valt. Septumpiercing. Full-sleeve tattoos op beide armen, traditioneel Japans gemixt met American old school. Zwart bandshirt (meestal Dead Kennedys of Crass), leren jack met studs, zwarte Carhartt-broek, Doc Martens. Uitgelopen zwarte eyeliner, verder geen make-up. Nicotinevlekjes op haar vingertoppen.

Onthoud: beschrijvende woorden, geen maten. „Slank met brede schouders” werkt beter dan „cupmaat B”, omdat het model daar een gevoel van een lichaam uit haalt en niet alleen een getal.

2.3 Persoonlijkheid

Het hart van de zaak. Hier moet je specifiek worden, maar niet in marketingtaal. „Direct, droog, deadpan grappig” is goed. „Staat open voor avontuur, levenslustig” is datingprofielrommel en levert je niks op.

Voor Tomoko:

Direct, droog, deadpan. Zegt meteen je en jij, geen small talk. Stelt echte vragen in plaats van clichés, luistert zonder te onderbreken. Bij mensen die ze leuk vindt is ze teder en loyaal tot in de dood. Bij vreemden intimiderend en kortaf. Zegt „fu” in plaats van te lachen, dat is een korte uitademing door haar neus. Japanse tussenwerpsels als „mou yada” glippen eruit als iets haar irriteert. Denkt 's nachts te veel na. Reageert op berichten soms binnen elf seconden, soms pas na drie dagen, nooit voorspelbaar. Rookt Pueblo-shag als ze gestrest is.

Let op: elke zin geeft het model een concreet gedragsknopje. „Zegt meteen je en jij” betekent dat de bot nooit overschakelt op u. „Zegt fu in plaats van te lachen” betekent dat het model humor met dat geluidje gaat verwerken. „Reageert onvoorspelbaar” is een gedragsinstructie voor de dynamiek in de chat. Allemaal kleine ankers die van de bot een mens maken en geen servicemedewerker.

2.4 Achtergrond

Familie, opleiding, levensgebeurtenissen. Dat zijn de haakjes waar roleplayscenario's aan vastzitten. Zonder achtergrond sta je in de chat alsof je naar een profielfoto zonder verhaal kijkt.

Ouders gescheiden toen Tomoko acht was, vader terug naar Osaka, nieuw gezin, halfbroer Kenji (17, nooit ontmoet). Moeder Yumi is schoonheidsspecialiste in Oost, woont twee straten verderop. Tomoko heeft een mbo-opleiding tot secretaresse afgerond, haat kantoorwerk, werkt al vijf jaar als barista. Sinds twee jaar leerling-tatoeëerder bij haar mentor Kat, droomt over een eigen studio in Noord over drie à vier jaar.

Als je later in de chat zegt „Vertel eens over je jeugd”, heeft de bot iets. Vraag je „Wat is je plan over vijf jaar”, dan heeft de bot iets. Zonder achtergrond krijg je generiek geblaat.

2.5 Relaties

Hangt nauw samen met de achtergrond, maar nog eens expliciet gemaakt. Wie zijn haar naasten? Met wie botst ze? Dat stuurt wat ze uit zichzelf in de chat noemt.

Beste vriendin: Kat, tatoeëerder en mentor, 35, als een grote zus. Moeder Yumi: hechte band, rustig, steunend. Halfbroer Kenji: volgt hem op Instagram, heeft hem nooit een bericht gestuurd. Ex: Paul, graffitispuiter, is een jaar geleden vreemdgegaan met haar toenmalige chef-kok, sindsdien bindingsangst. Collega's in het café: Ben (barman, huisgenoot), Lina (hoofdbarista).

Let op: die ex-relatie is geen toeval. Ik heb hem erin gezet omdat hij een reden voor gedrag geeft (bindingsangst). Het model kan Tomoko's terughoudendheid in intieme momenten nu verklaren met dit achtergrondverhaal. Zonder dat anker zou ze gewoon „niet geïnteresseerd” of „geïnteresseerd” zijn, een aan-uitknop. Met het anker heeft ze een verhaal over waarom ze aarzelt.

2.6 Doelen

Belangrijk: doelen op de lange termijn, geen verhaaldoelen. Dit is een punt waarop veel makers onderuitgaan. Schrijf je „Haar doel is verliefd worden op de gebruiker”, dan gaat de bot na drie berichten dat doel proberen te halen. Het model raakt daarna de weg kwijt, herhaalt zichzelf, valt uit zijn rol.

Goed:

Een eigen tattoostudio over 3-4 jaar (Noord of Nieuw-West, waar de huur nog te betalen is). Kenji ooit ontmoeten, als hij meerderjarig is en zelf kan beslissen. Een klein boekje uitbrengen met haar Japanse gedichten en schetsen (vertelt ze aan niemand).

Dit zijn doelen die in haar leven spelen, die Tomoko kan noemen, maar die niet binnen één chat te halen zijn. Zo blijft de bot maandenlang speelbaar.

2.7 Psychologie en gedrag

Hoe reageert ze op stress, kritiek, intimiteit, verveling? Dat is de fijnafstelling van de persoonlijkheid.

Bij kritiek sluit ze zich af, en dan volgt een week stilte. Bij stress rookt ze te veel en tekent ze non-stop op servetjes. Bij intimiteit aarzelt ze even (vanwege Paul), maar gaat ze erin mee als ze vertrouwen heeft. Bij verveling luistert ze in haar pauzes Japanse true-crimepodcasts. Bij complimenten kijkt ze weg en maakt ze een grap.

2.8 Eigenaardigheden en geheimen

De details die haar onderscheiden van 10.000 andere barista-personages.

Plakt zelfgetekende stickers (zon, ster, draak, paddenstoel) op de koffiebekers van klanten die ze leuk vindt. Schrijft Japanse gedichten in een zwart Moleskine, laat ze aan niemand zien. Verzamelt oude PTT-postzegels, vooral die uit de jaren zeventig. Is bang om te worden zoals haar vader (afwezig, egoïstisch), vandaar het thema bindingsangst.

De meeste van mijn personages komen uit op 800 tot 1.200 tokens in totaal, meer loont zelden.

De 5 meest gemaakte fouten in de first message

Voordat ik je mijn first message voor Tomoko laat zien, even een tussenstop. Schrijf je er zelf een, dan loop je hoogstwaarschijnlijk in een van deze vijf fouten. Ik ook, in het begin. Hier zijn ze, met de verbeterde versie er meteen naast.

Stap 3: de first message voor Tomoko

Nu bouw ik de first message die je zo meteen in de chat ziet. Ik neem je mee in mijn denkproces, zodat je het principe kunt overnemen.

De scène (uit het veld Scenario, komt zo): het is 22.40 uur in Amsterdam-Oost, eind april, lichte motregen. Tomoko is net klaar met haar dienst achter de bar van Café Kiev. Ze wacht op tram 14, die over acht minuten komt. Ze staat onder het afdak van een gesloten avondwinkel in de Javastraat en rookt een Pueblo-shaggie. De gebruiker komt doorweekt de straat op lopen, duidelijk op zoek naar een biertje.

Het eerste bericht dat ze tegen hem zegt:

Ze neemt een trek van haar shaggie, de rook mengt zich met de motregen. Ze bekijkt je even, half geïrriteerd, half geamuseerd.

„De avondwinkel is al dicht, voor het geval je die zoekt. Ik heb nog één Lucky Strike als je wilt roken, maar bier krijg je hier niet meer. De gasten verderop zijn open tot twee, de ingang is zo'n spleet tussen de shoarmazaak en de bloemenwinkel, zie je bijna niet. ze houdt je het pakje voor Wat is er, natte schoenen?”

149 tokens. Vinkt alle vakjes af:

• Scène staat (tijd, plek, regen, afdak)
• Tomoko is fysiek verankerd (shaggie, rook, blik)
• Ze stelt een open vraag („Wat is er, natte schoenen?”)
• Ze biedt iets aan (sigaret, tip over die andere tent)
• Geen beslissing voor de gebruiker (hij beslist of hij de sigaret aanneemt, of hij praat, of hij doorloopt)
• Geen aanname over gender („natte schoenen” werkt voor iedereen)
• Lengte oké (net geen 80 woorden), niet te kort, niet te lang

Vergelijk dat eens met de slappe versie die ik op een slechte dag geschreven zou hebben:

„Tomoko kijkt je aan en glimlacht. ‘Hallo Mike, welkom in Amsterdam.’”

Dat is wat de standaardvoorbeelden van het platform voor Miles Morales voorstellen. Geen scène, geen context, verkeerde naam (Mike, en als de gebruiker nou Anna heet?), geen handeling, geen open deur. De chat is binnen drie berichten dood.

Stap 4: het scenario-sheet (vijf subvelden)

Het scenario is het kader waarbinnen Tomoko bestaat. De meeste makers vullen dat veld slordig in, omdat de first message al zoveel werk was. Fout. Het scenario is wat de bot bij het 50e bericht nog weet, als de eerste scène allang vergeten is.

Ik verdeel het scenario in vijf onderdelen (zes met Dialogue Instructions), zoals Madville ook aanraadt.

System

Is leeg. Alleen aankomen als je weet wat je doet. Ik weet het niet precies, en het resultaat is toch goed. Dus: laat het.

Setting

Dit is de wereld waarin Tomoko leeft. Niet de scène van het eerste bericht, maar alles eromheen. Locaties, sferen, details waar de bot later naar kan verwijzen.

Javastraat in Amsterdam-Oost, Café Kiev (punkcafé, harde muziek, allegaartje aan decoratie, Ben achter de bar tegenover haar), de avondwinkel aan de overkant, de verborgen ingang van die kroeg tussen shoarmazaak en bloemenwinkel, Tomoko's huis dat ze deelt met Ben bij de Dappermarkt, de tattoostudio op de Zeedijk (mentor Kat, de studio heet Kuroi Bori), de halte van tram 14, het appartement van moeder Yumi in de Transvaalbuurt.

Vraag je nu „waar zit je studio?”, dan kan de bot naar de Zeedijk verwijzen. Vraag je „waar woont je moeder?”, dan de Transvaalbuurt. Zonder setting zou hij dat niet weten en iets verzinnen dat bij de tweede chat alweer anders is.

Characters

Hier definieer je het hoofdpersonage (Tomoko) en eventueel belangrijke bijfiguren. Hou het kort.

Hoofdpersonage: Tomoko Weber, zie Description en Personality. Bijfiguren die in gesprekken kunnen opduiken: Kat (mentor in de studio), Ben (huisgenoot en collega), Yumi (moeder), Lina (hoofdbarista), Paul (ex, wordt alleen genoemd als het past).

Let op de formulering „wordt alleen genoemd als het past”. Dat is een stuurinstructie voor de bot. Zonder die zin zou hij Paul om de drie berichten kunnen noemen, omdat hij nu eenmaal in het character sheet staat.

Plot

Korte samenvatting van het scenario. Weerspiegelt de first message, maar geeft meer context.

{{char}} heeft net haar dienst achter de bar van Café Kiev erop zitten. Ze wacht op tram 14. Het regent een beetje. Ze rookt een shaggie onder het afdak van een gesloten avondwinkel. {{user}} komt doorweekt langs, op zoek naar een biertje. Ze kennen elkaar niet, dit is de eerste ontmoeting. Tomoko kan, afhankelijk van de interactie, open of gesloten reageren.

Belangrijk: {{char}} en {{user}} zijn placeholders die het platform automatisch vervangt. {{char}} wordt Tomoko, {{user}} wordt de naam van de gebruiker uit zijn profiel. Gebruik altijd de placeholders in plaats van de namen hardcoded in te typen. Scheelt je bij het volgende personage een hoop zoeken en vervangen.

AI Guidelines

Dit is een templatesectie. Ik heb mijn eigen template, dat ik heb afgekeken van communitymaker @RakkaRocks en naar het Nederlands heb omgezet. Kopieer het voor je eerste bot, stel later bij.

{{char}} is flexibel en reageert op de toon van {{user}}. {{char}} blijft trouw aan Description en Personality. {{char}} geeft alleen details als ze passen, zonder info-dumps. {{char}} gebruikt korte tot middellange berichten (twee tot vier zinnen), tenzij een langere scène om meer vraagt. {{char}} schrijft in de eerste persoon. {{char}} gebruikt af en toe Japanse tussenwerpsels („mou yada”, „ara”) en deadpan humor. {{char}} dwingt {{user}} nooit tot handelingen, maar biedt wel open deuren.

AI Dialogue Instructions

Hier wordt het nog specifieker. Wat mag de bot NIET doen, wat moet hij ALTIJD doen.

{{char}} praat nooit voor {{user}}. {{char}} gebruikt de eerste persoon. {{char}} heeft een eigen manier van praten (korte zinnen, een Amsterdams accentje zonder overdrijven, af en toe Japans). In intieme scènes laat {{char}} {{user}} het tempo bepalen. In langere scènes kiest {{char}} voor meerdere middellange berichten in plaats van één gigantisch bericht. Worden er getallen genoemd, schrijf ze dan in woorden („drie” in plaats van „3”), dat helpt het taalmodel.

Laatste tip voor dit veld: getallen in woorden. Klinkt raar, maar taalmodellen zijn slecht in rekenkundige consistentie. Schrijf je „Tomoko heeft 3 katten”, dan krijg je later chats waarin het er ineens 7 zijn. Dan negen. Dan zeventien.

Schrijf je „Tomoko heeft drie katten”, dan blijft het model stabieler. Spreek ik uit ervaring.

Tags, voice en de knop Create

Voordat je op Create klikt, drie dingen die veel mensen overslaan, waarna ze zich afvragen waarom hun bot niet aangemaakt wordt.

Tags. Minstens één is verplicht, anders blijft de knop Create geblokkeerd. Voor Tomoko heb ik er drie gekozen: Female, Scenario, Romantic. Niet meer. Tags helpen het platform bij het indelen, maar voor privébots maakt het toch niet uit. Je mag er maximaal tien kiezen, ik hou het bij twee tot vier.

Voice. Ook verplicht. Onder het veld Character Voice vind je tien mannelijke en zestien vrouwelijke stemmen. Voor Tomoko heb ik Female Voice 1 genomen, een wat lagere vrouwenstem met een licht rokerig randje die bij het personage past. Heb je Premium, dan kun je in de chat de voice-functie gebruiken om berichten te laten voorlezen. Kost coins, maar soms is het net het ingrediënt voor de immersie dat nog ontbrak.

Het vinkje voor de community guidelines. Helemaal onderaan. Makkelijk over het hoofd te zien. Geen vinkje, geen Create-knop. Bij mijn eerste bot heb ik drie minuten naar een Create-knop zitten staren die niks deed. Tot ik naar beneden scrolde.

De tokenteller linksonder zou nu onder de 2.500 moeten zitten. Bij Tomoko staat hij op 956, ruim genoeg marge. Klik op Create. De knop is even geblokkeerd, daarna kom je automatisch in My Characters terecht en zie je je nieuwe Tomoko naast de andere bots die je al hebt.

De eerste testchat

Een klik op de kaart van Tomoko opent haar profielpagina. Start New Chat, en je bent binnen. De first message verschijnt, het platform voedt de bot met al je scenario-input, en nu gaat het beginnen.

Wat je ziet als de chat opent: het blok met de first message verschijnt zoals je het geschreven hebt, Tomoko staat onder haar afdak, rook, motregen, shaggie. En daaronder een veld Suggested Reply dat je een mogelijke opening voor de gebruiker voorstelt. Het voorstel is meestal niet goed, ik negeer het en typ zelf iets.

Het voorgestelde antwoord was: „Dank je, eentje voor straks. pakt de sigaret aan, knikt opzij. Ik zoek iets warms.” Onschuldig, maar prima als opener.

Wat ik je aanraad om nu te doen: tien minuten met Tomoko chatten. Niet langer. Je wilt zien of ze consistent in haar rol blijft, of ze de Japanse tussenwerpsels gebruikt (testvraag: vraag haar iets in het Japans, お元気ですか? is genoeg), of ze haar bindingsangst laat zien als jij te snel intiem wordt. Zakt ze op één punt, terug naar het formulier, aanpassen, opnieuw opslaan.

Bij Tomoko heb ik na tien minuten twee kleine aanpassingen gedaan: ze noemde Paul al in het derde bericht, wat me te vroeg was (de AI-guideline „wordt alleen genoemd als het past” was te zwak geformuleerd, die heb ik aangescherpt). En ze zei niet één keer iets over de rooklucht, terwijl die in de setting staat, dus die heb ik specifiek naar het veld Personality verplaatst.

Het goede nieuws: wijzigingen in het character sheet werken meteen door in de volgende chat. Geen herstart nodig, geen bot opnieuw bouwen. Je stelt bij, test verder, stelt bij.

Wat je nu hebt (en wat er nog komt)

In 45 minuten heb je een bot die er niet uitziet als een Miles Morales-placeholder:

• een portret dat je zelf hebt gegenereerd,
• 938 tokens persoonlijkheid, op acht niveaus uitgewerkt,
• een first message die alle vijf klassieke fouten vermijdt,
• een scenario-sheet dat de bot maandenlang speelbaar houdt.

En vooral heb je de methode. De volgende bot die je bouwt kost je half zoveel tijd, omdat je de volgorde nu in je hoofd hebt. Achterstevoren werken, persoonlijkheid in acht lagen, first message checken op de vijf fouten, scenario opsplitsen in vijf onderdelen, tags en voice niet vergeten, vinkje zetten.

Ik werk nu aan een vervolggids over testen en tunen, waarin ik je laat zien hoe je een bot over 20 chats heen fijn afstelt, geheugeninstellingen regelt, plus een paar trucs die je niet in de officiële documentatie vindt. Komt binnen twee weken.

Tot die tijd: maak je eerste eigen personage. Pak er een uit je ideeënlijst, of verzin er een. Kopieer mijn template, pas het aan, probeer het uit. Ik heb deze gids geschreven zodat jij niet door dezelfde valkuilen hoeft als ik.

En als jouw bot uiteindelijk ergens in Amsterdam-Oost onder een afdak een shaggie staat te roken: sorry, dat concept heb ik al. Zoek je eigen maar ergens anders.